Bilal Bayrak

Einstein konferanslarına hep özel ÅŸoförü ile gidermiÅŸ. Yine bir konferansa gitmek üzere yola çıktıkları bir gün ÅŸoförü Einstein’a;

“Efendim, uzun zamandır siz konuÅŸmanızı yaparken ben de arka sıralarda oturup sizi dinliyorum ve neredeyse söyleyeceÄŸiniz her ÅŸeyi kelimesi kelimesine biliyorum” demiÅŸ. Einstein gülümseyerek ona bir teklifte bulunmuÅŸ: “Peki, ÅŸimdi gideceÄŸimiz yerde beni hiç tanımıyorlar… O halde bugün palto ve ÅŸapkalarımızı deÄŸiÅŸtirelim, benim yerime sen konuÅŸ,ben de arka sırada seni dinlerim.” Åžoför, gerçekten çok ÅŸahane ve baÅŸarılı bir konuÅŸma yapmış ve sorulan bütün soruları doÄŸru cevaplamış. Tam yerine oturacağı sırada bir kiÅŸi, o güne kadar konferansta sorulmamış ağır bir fizik sorusu sormuÅŸ. Åžoför, hiç duraksamadan soruyu soran kiÅŸiye dönüp:
Yazının tamamını okuyun »

Öğrenciler o yılın ders programlarında yeni bir ders olduğunu farkederler.
Dersin adı Mantıktır ve derse yaşlıca bir profesör girecektir.
Nihayet, ilk mantık dersi başlar.

Çocuklardan biri söz hakkı isteyerek:
-Sayın profesör, mantık bize ne öğretir? Lütfen her şeyden önce bunu anlatır mısınız ? ricasında bulunur.

Profesör, kendisine merak ve şüpheyle bakan talebelerine:
-mantık dersinin insanların düşüncesine yaptığı etkiyi açıklamak biraz güçtür.
Onun için bunu sizlere bir örnekle açıklamak istiyorum- der.
Yazının tamamını okuyun »